Notariële Studentenvereniging Nota Bene

OUD LEDEN AAN HET WOORD | Martijn Maas

Valse start
In de zomer van 1992 verruilde ik de stad waarin ik ben opgegroeid, Maastricht, voor de stad waarin ik vérder mocht groeien, Nijmegen! Daar begon ik aan mijn studie bestuurs- en beleidswetenschappen en werd ik lid van studentenvereniging Carolus Magnus waar ik bij Kroegdispuut De Tempeliers ben gegaan. Na een kleine 3 jaar heb ik ervoor gekozen om rechten te gaan studeren, simpelweg omdat mijn huisgenoten die rechten studeerden enthousiaster en blijer terugkwamen van colleges dan ik dat deed. Toen ik uiteindelijk de notariële richting in sloeg ben ik
vanzelfsprekend ook lid geworden van Nota Bene. Dat was toentertijd inderdaad wel vanzelfsprekend, omdat de band met de Nijmeegse notariële sectie en de studenten actief was en de lijntjes kort. Zo organiseerde prof.mr. Martin Jan van Mourik zijn college Erfrecht altijd woensdag eind van de dag zodat aansluitend direct met de studenten naar de bar van het CultuurCafé kon worden getogen. Om na te praten met elkaar en (nog meer) sterke verhalen uit te wisselen.

Poeh, poeh…
Een bijzonder hoofdstuk uit die tijd was mijn bestuursjaar 1998-1999. Onder leiding van onze voorzitter, Martijn Lotz, vormden we een hecht en enthousiast team. Martijn was een indrukwekkende persoonlijkheid met een scherp gevoel voor humor. Na onze studie werkten wij bij Veldhuizen Beens Van de Castel Notarissen en treinden elke dag samen naar kantoor, totdat hij op een ochtend niet meer op het perron verscheen. Zijn overlijden, kort na ons afstuderen, heeft diepe indruk gemaakt op
mij, mijn toenmalige collega’s en eigenlijk op iedereen die Martijn kende. Ik koester mooie herinneringen aan ons bestuursjaar, zijn karakteristieke pretogen en ons gezamenlijke afstudeerfeest op 23 maart 2001. Onze afstudeerkaart had als aanhef “Poeh, poeh…”, waarmee wij niet ongemerkt wilden laten dat een studententijd waar van alle uitdagingen en verleidingen genoten werd, ruggengraten flexibel en fluïde waren, maar daarnaast toch ook geleverd moest worden door punten te halen, geen sinecure was. En dat mocht iedereen weten toen de mijlpaal van het afstuderen bereikt was!

Kapotte bedrading
Een van de hoogtepunten van ons bestuursjaar was de studiereis naar Edinburgh. Wij reisden daar als studenten met de veerboot naar toe, aangezien de begroting destijds van een andere orde was dan dat die nu is (sponsorinkomsten waren er toen nog nauwelijks)… De Nijmeegse sectie reisde ons met het vliegtuig na. Deze delegatie bestond uit Bernard en Freek Schols, Wouter Burgerhart en Sebastiaan Roes. Hun reis kreeg echter een onverwachte wending door een noodlanding op het
vliegveld van Edinburgh. Weliswaar was dit ook de eindbestemming, maar toch. Diezelfde avond stond Bernard ‘vastgeklikt’ met zijn linkerhand aan een Schotse bar met in zijn rechterhand een pint. Ik kreeg de indruk dat hij ‘er niet lekker in zat’. Op mijn vraag aan hem of mijn waarneming klopte, sprak hij de sindsdien legendarische woorden met z’m alom bekende Limburgse tongval: “Dat zie je goed Martijn, m’n bedrading is kapot…”. Blijkbaar had de noodlanding wat sporen achtergelaten, maar daar was de dag erna weinig meer van te merken en functioneerde alles weer naar behoren. Een memorabele reis was het waar ik nog lang van heb nagenoten. Ook het op de bootreis toen nog grijsgedraaide (waarmee bedoeld wordt iets van: vet veel gestreamde) nummer “Chocolate Salty Balls” van Chef en Isaac Hayes, dendert af en toe nog door mijn hoofd met beelden van onze trip toen…

En toen?
Sinds 2005 ben ik werkzaam bij Heuvelrug Notarissen waar ik in 2008 ben benoemd tot notaris in de gemeente Utrechtse Heuvelrug en een vestiging heb geopend in Leersum. Sinds 2018 ben ik voor ons kantoor notaris geworden in Wijk bij Duurstede waar ik eveneens een vestiging van ons kantoor ben gestart. Daarnaast ben ik altijd actief gebleven binnen onze beroepsgroep. De laatste 7 jaar onder meer via een bestuursfunctie bij de EPN (de specialistenvereneiging van Estate Planners in het Notariaat) waar ik de afgelopen 3 jaar voorzitter van was. Deze betrokkenheid voelt als een logisch vervolg op mijn studententijd onder meer bij Nota Bene, waar de basis werd gelegd voor zowel mijn
professionele interesse als mijn netwerk.

Als ik terugkijk, zie ik vooral een periode van groei, vriendschap en bijzondere ervaringen. Nota Bene heeft daarin een belangrijke rol gespeeld. Het is mooi om te zien dat de vereniging nog steeds bestaat, zo actief is en nieuwe generaties studenten dezelfde kansen biedt om zich te ontwikkelen en herinneringen te maken die een leven lang meegaan. 

Nota Bene Duckrace 2026
Ik kom regelmatig nog in Nijmegen vanwege vrienden, mijn schoonouders die in Ooij wonen, activiteiten van mijn dispuut, kort geleden nog het afstuderen van een collega én natuurlijk de 4-daagse. Er zijn altijd haakjes en stukjes uit het verleden die mij via de Waalbrug onze mooie stad in mogen laten rijden. Maar de cirkel is helemaal rond als ik de interesse kan wekken bij het bestuur en leden van Nota Bene als zij ons kantoor en werkgebied bezoeken! Zo hebben wij eind maart met een
afvaardiging van jullie en 7 2CV’s (eendjes) onze 3 vestigingen van heuvelrug Notarissen bezocht, onderweg plaatselijke en een paar notariële vragen beantwoord en afgesloten met pizza en tiramisu. Ik denk dat dat een mooie manier is om te laten zien dat je blij bent met wat je doet, je trots bent op collega’s en het mooie werk en dat graag met anderen deelt. Bedankt nog voor jullie enthousiaste
deelname die dag!

Het besef dat de eerste stapjes daarvoor door mij in Nijmegen zijn gezet en ik hier tevreden en met een glimlach doorstap en jullie heb mogen ontvangen doet mij genieten. Van het verleden, van vandaag-de-dag, maar zeker ook nu al van alles wat nog komen gaat.

Tot vast ergens op onze routes!


Martijn Maas